Ποιός προσέχει περισσότερο τα δεδομένα σας;

Στις ψηφιακές μας ζωές μοιραζόμαστε πολλά. Βίντεο, φωτογραφίες, ήχους, κείμενο, σημεία GPS, ακόμα και δεδομένα σχετικά με το σώμα μας, όπως του παλμούς της καρδιάς μας και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μας.

Γλυκόμετρο σε iPhone
Συσκευή μέτρησης σακχάρου αίματος για iPhone.

Η νέες τεχνολογίες προσφέρουν μια πληθώρα δυνατοτήτων που, απ’ τη μια αυξάνουν το βιοτικό επίπεδο, αλλά από την άλλη δημιουργούν έναν πακτωλό δεδομένων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για νόμιμους και μη, για ηθικούς και μη λόγους από εταιρίες και κυβερνήσεις. Προκύπτει, λοιπόν, το καίριο ερώτημα σχετικά με το ποιός από τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών και αγαθών προστατεύει περισσότερο τα ψηφιακά δεδομένα των πελατών του.

Το Electronic Frontier Foundation δημοσίευσε της μελέτη του για το 2015 σχετικά με την κυβερνητική πρόσβαση σε δεδομένα παρόχων ψηφιακών υπηρεσιών. Βασική παρατήρηση, ειδικά δε μετά τις αποκαλύψεις σχετικά με τα προγράμματα μαζικών παρακολουθήσεων και κυβερνητικών αξιώσεων πρόσβασης σε ιδιωτικά δεδομένα της τελευταίας πενταετίας, είναι η αλλαγή προς το θετικότερο του τρόπου ενημέρωσης του εκάστοτε πελάτη σχετικά με την πολιτική διασφάλισης των δεδομένων του από τις εταιρίες.

Σε ένα γράφημα με διακριτές αξιολογικές βαθμίδες για κάθε σημείο προστασίας, παρουσιάζονται οι διασφαλίσεις που παρέχουν σχεδόν όλες οι μεγάλες εταιρίες παροχής ψηφιακών υπηρεσιών.

EFF 2015

 

Σε σχέση με παλαιότερες μελέτες, παρατηρείται μια θετική εξέλιξη αναφορικά με την ενημέρωση και τη διασφάλιση των πελατών. Η αξιολόγηση – κατά στήλη από αριστερά προς τα δεξιά – παρουσιάζει α) την παροχή υπηρεσιών με βάση τις παραδεδεγμένες «καλές πρακτικές», β) την ενημέρωση των πελατών για τις κυβερνητικές αξιώσεις παροχής δεδομένων από τις εταιρίες, γ) την αποθήκευση των δεδομένων από την εταιρία, δ) την αφαίρεση δεδομένων μετά από κυβερνητική απαίτηση και ε) την αντίσταση σε μεθόδους υποκλοπής δεδομένων από τις κυβερνήσεις.

Παρ’ όλη τη θετική εξέλιξη στον τομέα τις προστασίας των προσωπικών δεδομένων, που – οι ίδιοι οι χρήστες – παρέχουν μέσω της προβολής τους και της επικοινωνίας τους, ορισμένες ευρέως χρησιμοποιούμενες υπηρεσίες και οι εταιρίες πίσω από αυτές δεν προσφέρουν την πλήρη διασφάλιση των προσωπικών δεδομένων των πελατών τους. Φυσικά είναι ήδη γνωστή η τακτική πολλών εταιριών να χρησιμοποιούν δεδομένα αναζητήσεων, αναρτήσεων, προτιμήσεων και επικοινωνίας προκειμένου να καθορίσουν τη διαφημιστική στόχευση, από την οποία αντλούν και το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους.

Ο τελικός χρήστης, βέβαια, είναι αυτός που – σε κάθε περίπτωση – καθορίζει την ποσότητα και την ποιότητα των δεδομένων που μπορούν να αντληθούν από την χρήση της εκάστοτε υπηρεσίας. Επίσης, είναι αυτός που μπορεί, μέσα από τις ρυθμίσεις του λογαριασμού που διατηρεί σε κάθε εταιρία, να περιορίσει ή και να διαγράψει τα αποθηκευμένα δεδομένα του, όπως επίσης και πληροφορίες, που μπορεί να βρίσκονται διάσπαρτες στο διαδίκτυο, σχετικά με αυτόν.

Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία έχει κάνει, τα τελευταία τρία χρόνια, άλματα στον τομέα της προστασίας των πολιτών από τη κακή ή δόλια χρήση των ψηφιακών δεδομένων τους. Το ίδιο και η Silicon Valley. Είναι, όμως, η «διαδικτυακή συνείδηση», που μένει να αναπτυχθεί από τους τελικούς χρήστες, ο καθοριστικός παράγοντας του αποτελέσματος της προστασίας των ψηφιακών δεδομένων – δημόσιων ή ιδιωτικών – που προκύπτουν από τη χρήση των νέων ψηφιακών τεχνολογιών.