Το αφιέρωμα της εφημερίδας “New Times” στη Λευκάδα

New Times Logo - Λογότυπο

Το κάστρο της Αγίας Μαύρας, ένα από τα πιο επιβλητικά μεσαιωνικά κτίσματα της Ελλάδας, που χτίστηκε γύρω στα 1300 από το Φράγκο ηγεμόνα Ιωάννη Ορσίνι, σε καλωσορίζει λίγο προτού περάσεις την πλωτή κινητή γέφυρα που συνδέει την Ακαρνανία με το νησί. Περνώντας την γέφυρα πιάνουμε με την άκρη του ματιού μας την εκπληκτική παραλία της “αμμόγλωσσας”, ένα παιχνίδι της φύσης που μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο μια γλώσσα άμμου στα καταγάλανα νερά, κάνοντας, όμως, δύσκολη τη ζωή των ιστιοπλόων.

Το jeep επιταχύνει ελαφρά στη στενή λωρίδα δρόμου από τη γέφυρα προς την Πόλη της Λευκάδας. Αριστερά και δεξιά μας οι δύο λιμνοθάλασσες της Λευκάδας – εκεί υπάρχουν τα διβάρια (ιβάρια κατά τους ντόπιους), φυσικά ιχθυοτροφεία – αποτελούν μοναδικούς βιότοπους, ιδιαίτερα από το Χειμώνα ως την Άνοιξη που σφύζουν από ζωή, καθώς γεμίζουν με πλήθη μεταναστευτικών πτηνών. Τα πουλιά αυτά βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο στα αλίπεδα, μέσα στις αρμυρήθρες και στα βούρλα που έχουν καλύψει κάθε σπιθαμή εδάφους, μέσα και γύρω από τις λιμνοθάλασσες. Εκτός από τους γλάρους, που έχουν εδώ μόνιμο καταφύγιο όλον το χρόνο, από τις αρχές Φθινοπώρου αρχίζουν να καταφθάνουν οι λούφες ή φαλαρίδες, οι κορμοράνοι, οι ερωδιοί ή τσικνιάδες, οι κύκνοι, οι πρασινοκεφαλόπαπιες, οι καλαμοκανάδες και άλλα μικροπούλια και παρυδάτια πτηνά.

Μάχη στο διβάρι
Μάχη στο διβάρι

Μπαίνοντας στην Πόλη δεν στρίβουμε δεξιά – στον παραλιακό δρόμο (Άγγελου Σικελιανού) με τα καφέ και τα μπαρ που ασφυκτιούν από κόσμο – αλλά πάμε αριστερά προς τη Μαρίνα της Λευκάδας, μια “πόλη μέσα στην πόλη” που αποτελεί σημείο αναφοράς για τους λάτρεις των θαλάσσιων εκδρομών και η οποία λειτουργεί από το 2002. Η Μαρίνα, η οποία έχει χωρητικότητα 620 σκαφών, προσφέρει καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου υπηρεσίες υψηλού επιπέδου σε όσους ταξιδεύουν με σκάφος στο Ιόνιο. Αναμφίβολα η Μαρίνα είναι το πιο σύγχρονο κομμάτι μιας πόλης, η οποία ασφαλώς έχει ακόμη πολλά πράγματα να δείξει, όπως τα σοκάκια με τα χαρακτηριστικά ξύλινα αντισεισμικά σπίτια (επενδυμένα με χρωματιστή λαμαρίνα), τον Πεζόδρομο (Ιωάννου Μελά – Δαίρπφελντ), όπου εκτός από μαγαζιά, καφέ και ταβέρνες βλέπει κανείς μερικές από τις πιο σημαντικές εκκλησίες της Πόλης, το Αρχαιολογικό Μουσείο, τις κοντινές παραλίες της Γύρας, των Μύλων με τα εντυπωσιακά kite surf, του Άη Γιάννη και του Κρυονερίου κάτω από το Κτήμα Σταύρου και, βέβαια, τη Μονή Φανερωμένης, της “Κυρούλας” και προστάτιδας των Λευκαδιτών, χτισμένη σε σημείο με απαράμιλλη θέα. Μια σύντομη συνομιλία με τον Ηγούμενο της Μονής, τον πατέρα Νικηφόρο, και το ταπεινό προσκύνημα στη Φανερωμένη θα μας συνοδεύσει σε όλο το ταξίδι μας.

Ακολουθώντας τον δυτικό δρόμο φτάνουμε στον Άγιο Νικήτα, το γραφικό ψαροχώρι που πλέον συγκεντρώνει το ενδιαφέρον σχεδόν όλων των επισκεπτών του Νησιού. Εδώ το στο πανέμορφο αυτό χωριό, που απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την Πόλη, θα απολαύσουμε έναν παγωμένο καφέ στο Captain’s Corner, που κυριολεκτικά το γλείφει η θάλασσα. Από εδώ μπορεί να επισκεφθεί κάποιος τις παραλίες Πευκούλια και Μύλος, το “ζόρικο” από τους ανέμους αλλά μοναδικό Κάθισμα, τους Εγκρεμνούς και το Πόρτο Κατσίκι, που σου κόβουν την ανάσα: απίθανης ομορφιάς παραλίες, βραβευμένες και γνωστές σε όλη την Ευρώπη, με γαλαζοπράσινα νερά, υποβλητικά βράχια και κατάλευκη άμμο. Η διαδρομή με το Jeep είναι μοναδική όχι μόνον εξαιτίας της φύσης αλλά και του ραδιοφώνου που πιάνει τις ζωηρές ιταλικές συχνότητες…

Στο δρόμο που ακολούθησε ο Εμίρης του Κατάρ!

Χωριάτικος Γάμος - News Times - 2015Φεύγοντας από τον Άγιο Νικήτα παίρνουμε το δρόμο για την Πόλη για να στρίψουμε, όμως, σχεδόν αμέσως δεξιά στον δρόμο που οδηγεί στα ορεινά χωριά της Λευκάδας. Κατευθυνόμαστε προς την Καρυά, το σπουδαίο κεφαλοχώρι με τους περήφανους κατοίκους του. Σταματάμε το Jeep στη μέση του δρόμου, στον “Κόκκινο Βράχο”, για να την απολαύσουμε τη σκαρφαλωμένη στον ορεινό όγκο, πνιγμένη στο βαθύ πράσινο που της χάρισε απεριόριστα η φύση και που φρόντισαν και διατήρησαν οι φιλόξενοι κάτοικοί της. Η Καρυά έχει όμορφα στενά σοκάκια, μοναδικές πλατείες με υπεραιωνόβια πλατάνια, στις οποίες ο επισκέπτης απολαμβάνει το καφεδάκι ή το ουζάκι του, και υπέροχα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, που τα δουλεύουν άξιοι μαστόροι, όπως ο Σπύρος Κρίκης και ο Δημήτρης Δημερτίκας. Τους συναντήσαμε σε ένα πέτρινο αρχοντικό της Καρυάς να δουλεύουν την πέτρα ξαναδίνοντάς του την αίγλη περασμένων χρόνων.  Οι κάτοικοι του χωριού, καλοσυνάτοι, ευγενικοί και φιλόξενοι, λίγο ξένοι από το εμπορικό πνεύμα που κυριαρχεί στα παραλιακά μέτωπα του Νησιού, κερδίζουν τον επισκέπτη από την πρώτη στιγμή. Εδώ συναντάς ακόμα γυναίκες – κυρίως ηλικιωμένες – με τις παραδοσιακές φορεσιές τους.

Στην υπέροχη πλατεία του χωριού με τα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά δοκιμάζουμε τα μοναδικά πιάτα του “Καραμπούλια” – το ένα καλύτερο από το άλλο. Είναι κρίμα που πολλοί επισκέπτες του νησιού δε φτάνουν ως εδώ, αν και αυτοί που γνωρίζουν καλά, μεταξύ των οποίων και ο Εμίρης του Κατάρ, μαγεύονται με τις γεύσεις του “Καραμπούλια” και όχι μόνο… Τα κεντήματα που κεντούν ακόμα και σήμερα οι γυναίκες της Καρυάς και που έλκουν την καταγωγή τους από τη Μαρία την “Κουτσοχέρω”, τη μικρή χωριατοπούλα που έκανε τη βασίλισσα Σοφία να υποκλιθεί μπροστά της και η οποία αποτελεί την προσωποποίηση της νίκης της ψυχής πάνω στις δυσκολίες της ζωής, αποτελούν πραγματικά κομψοτεχνήματα και δείγμα μιας παγκοσμίως αναγνωρισμένης τέχνης! Η Καρυά έχει διατηρήσει πολλά από τα παραδοσιακά της έθιμα, με αποκορύφωμα την εκδήλωση αναπαράστασης του “Χωριάτικου Γάμου”, η οποία λαμβάνει χώρα κάθε Αύγουστο.

Αφήνουμε την Καρυά για να επισκεφθούμε την Εγκλουβή, με τις υπέροχες φακές της, και να θαυμάσουμε στο Οροπέδιο του Αγ. Δονάτου τους περίφημου “Βόλτους”, πέτρινες θολωτές κατασκευές που συναντούνται αποκλειστικά στην Εγκλουβή και χρησίμευαν σαν αγροτοκαλύβια, όπου μετοικούσαν οι κάτοικοι το καλοκαίρι. Από την κορυφή στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία ο ταξιδιώτης θα απολαύσει μια ανεμπόδιστη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα.

Μήπως εδώ ήταν η Ομηρική Ιθάκη;

Μαδουρή - New Times - 2015Αφήνουμε την Εγκλουβή και κατηφορίζουμε προς το Νυδρί, την πλέον ανεπτυγμένη τουριστικά περιοχή του Νησιού. Το μέρος έγινε γνωστό από τον Αριστοτέλη Ωνάση, ο οποίος αγοράζοντας το Σκορπιό αλλά και διπλανά νησιά έκανε την περιοχή μαγνήτη που προσέλκυσε ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας πολιτικής, των επιχειρήσεων και της τέχνης. Σήμερα η
“παράδοση” αυτή συνεχίζεται από έναν άλλο μεγιστάνα, τον βαθύπλουτο Ρώσο επιχειρηματία Ριμπολόβλεφ, ο οποίος ξαναέδωσε ζωή στο Σκορπιό.

Η περιοχή ωστόσο φαίνεται να κρατά καλά κρυμμένο ένα μεγάλο μυστικό, ένα μυστικό που για μεγάλο χρονικό διάστημα επιχείρησε να αποκαλύψει ο Γερμανός αρχαιολόγος Γουλιέλμος Νταίρπφελντ (βοηθός του Σλήμαν στις ανασκαφές της Τροίας). Ο ίδιος κατέγραψε σειρά ενδείξεων, σύμφωνα με τις οποίες η περιοχή αυτή ήταν η Ομηρική Ιθάκη και ότι από εδώ ξεκίνησε και εδώ επέστρεψε ο Οδυσσέας. Ο επισκέπτης του Νυδριού  θα τις ακούσει ταξιδεύοντας με το πλοίο “Οδύσσεια” του καπετάν – Γεράσιμο και της συζύγου του Μαρί – Ντομινίκ Ντελμάς. Ένα μοναδικό ταξίδι στη Μαδουρή του Βαλαωρίτη, στο Σκορπιό, στο Μεγανήσι, στη Σπηλιά του Παπανικολή, που όπως λέει και ο καπετάν Γεράσιμος “θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη όλων τις κρύες νύχτες του χειμώνα”.

Από το Νυδρί, όμως, όσοι είναι αποφασισμένοι να καλύψουν μεγαλύτερη απόσταση ώστε να φθάσουν στη Κεφαλλονιά ή στην Ιθάκη, μπορούν να πάρουν το Macedonia Palace, το Ikaros ή κάποιο από τα μεγαλύτερα πλοία.

Θαλαμηγός Ριμπολόβλεφ - News Times - 2015Προς το νοτιότερο σημείο…

Αφήνουμε το κοσμοπολίτικο Νυδρί για να κατευθυνθούμε προς τη Βασιλική, την παραλία – παράδεισο των σέρφερς. Σε μικρή απόσταση από τη Βασιλική είναι το Αγιοφύλλι, μια από τις ωραιότερες παραλίες της Λευκάδας, στην οποία όμως φθάνουν μόνον οι τολμηροί και αυτοί που γνωρίζουν…

Δύο σημεία που συνδέονται με τη Νότια Λευκάδα είναι τα Σύβοτα, ένα γραφικό ψαροχώρι στον ομώνυμο κόλπο και αγαπημένος προορισμός των ιστιοπλόων, και το ακρωτήριο του Λευκάτα ή της Νηράς (ή Κυράς). Το ακρωτήρι Λευκάτας βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του νησιού και αποτελεί “οριακό σημείο” με μεγαλειώδη θέα, που ξυπνάει πρωτόγνωρα συναισθήματα, ειδικότερα αν το επισκεφθεί κανείς το δειλινό ή νωρίς το πρωί. Στο σημείο αυτό κατά την αρχαιότητα υπήρχε το ιερό του Απόλλωνα (το οποίο κατά τη μυθολογία ίδρυσε ο Λευκός, σύντροφος του Οδυσσέα) και ονομαζόταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα. Από αυτό προήλθε και το όνομα του νησιού, η Λευκάδα. Ονομάζεται και Κάβος της Κυράς. Από εκεί, σύμφωνα με την παράδοση, αυτοκτόνησε η Σαπφώ (αρχαία λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο) λόγω της ερωτικής απογοήτευσης που είχε από τον Φάωνα.

Το ταξίδι στη Λευκάδα φτάνει στο τέλος του. Ο δρόμος της επιστροφής συνοδεύεται με ένα γλυκόπικρο συναίσθημα για τις συγκινήσεις που μας προσέφερε και αυτό που αφήνουμε πίσω μας. Το συναίσθημα αυτό προσπαθούμε να το ξεγελάσουμε ακούγοντας στο DVD του αυτοκινήτου το τραγούδι του καλού μας φίλου από τη Λευκάδα, δημοσιογράφου και ποιητή, Ηλία Γεωργάκη, “Φτερά του Πήγασου, πουλιά της νιότης / στον ουρανό της  πάμε μαζί / Θαλασσοφέγγαρο  η ομορφιά της / στην αγκαλιά της έλα κι εσύ… / Λευκάδα, όνειρο που δεν τελειώνει / στην αγκαλιά της έλα κι εσύ…”.

Εκδότης της εφημερίδα New Times είναι ο καταξιωμένος Καρσάνος δημοσιογράφος Σπύρος Α. Κτενάς.

nydri
Το Νυδρί με τα Πριγκηπονήσια