Η ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

Την περασμένη Παρασκευή 8 Δεκέμβρη έγινε με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση της Ποιητικής Τριλογίας με τον τίτλο ΤΑΥΡΟΚΑΘΑΨΙΑ του συμπατριώτη μας Θοδωρή Γεωργάκη στην Αθήνα.  Η αίθουσα των εκδόσεων ΟΣΤΡΙΑ ήταν κατάμεστη όχι μόνο από Λευκαδίτες της Αττικής, μα και πολλούς φίλους του συγγραφέα, ενώ την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Απόστολος Κακλαμάνης. Μια βραδιά εκπληκτική, η οποία διανθίστηκε με την ανάγνωση ποιημάτων της Τριλογίας, μέσα σε μια ατμόσφαιρα πνευματικής έξαρσης και …  αναχωρητισμού, που προσφέρει απλόχερα ο συγγραφέας, με τον λεπτεπίλεπτο λυρισμό του, τον… αγκαθωτό κοινωνικό ακτιβισμό του, το πέρασμα στην εφαρμοσμένη ποιητική παραγγελία, σαν μοντέλο ζωής και αρθρωμένης διαμαρτυρίας για τα δεινά του σύγχρονου ανθρώπου,  το θαύμα  του έρωτα και της ζωής, απαλλαγμένο απ’ τα πρόστυχα υλικά του σημερινού πανσεξισμού, την πρωτόλεια και ανεπιτήδευτη αγάπη προς την μικρή πατρίδα,  την σύζευξη της ανθρώπινης απαντοχής με το μεγάλο μίγμα της χοϊκής μας υπόστασης!!!

Την παρουσίαση συντόνισε θαυμάσια και με τρόπο μαεστρικό, με τις ατάκες του και τις εύστοχες παρεμβολές του ο επίσης συμπατριώτης μας διακεκριμένος δημοσιογράφος, ο Ηλίας Γεωργάκης. Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό ο Πρόεδρος των Λευκαδίων Αττικής, που συνδιοργάνωσε την παρουσίαση, ο Κ. Σωκράτης Κακλαμάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στην μεγάλη προσφορά του συγγραφέα Θοδωρή Γεωργάκη στα Ελληνικά Γράμματα, τόσο με την Ποιητική του Τριλογία, όσο και με την συστηματική και επίμονη προσπάθειά του για την καταγραφή των λαογραφικών στοιχείων του νησιού μας. Ο εξαίρετος Λευκαδίτης ηθοποιός Δημήτρης Βερύκιος, ένα άτομο που αγγίζει ολοκληρωτικά την … Χόρνεια θεωρεία περί ηθοποιού και φωτός, ξεκίνησε τις εκπληκτικές του απαγγελίες με το ομώνυμο πρώτο ποίημα της Τριλογίας, το οποίο ξάφνιασε το κοινό τόσο με τον ευρυματικό του τίτλο, ΤΑΥΡΟΚΑΘΑΨΙΑ, όσο και με την νοερή μεταφορά στον Αρχοντονήσι! Στην αρχαία Κρήτη του Μίνωα, εκεί που η γυναίκα είχε περίοπτη θέση με την κοινωνική της παρουσία, τον εξαίσιο καλλωπισμό της, αλλά και την ρωμαλαιότητά της με την συμμετοχή στους ταυρικούς εκείνους αγώνες, αγώνες, βέβαια, που δεν έχουν καμιά σχέση με το σημερινό βάρβαρο Ισπανικό φονικό παιγνίδι, αλλά, στην αρχαία Κρήτη, με τον ταύρο σαν είδωλο, σαν ενσάρκωση της  ταύτισης του ανθρώπου με τη γη, δείγμα ρώμης και ανδρείας, όπου, στο τέλος, θριαμβεύουν όλοι οι πρωταγωνιστές, τα λευκοχίτωνα αγόρια και κορίτσια, μα και η ίδια η γη στο πρόσωπο του λεύτερου, του ασύδοτου και αλέγρου ταύρου …

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΗΝΑΣ: <<ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΕΡΑΙΗΣ ΖΩΗΣ!>>

Ο πρώτος ομιλητής, ο καθηγητής της Ιστορίας, Κυριάκος Χήνας, καθήλωσε το κοινό με τον διανοητικό πρωτοποριακό του λόγο. Άντλησε και… εξώρυξε κυριολεκτικά με κάθε σχολαστικότητα, απ’ την ποιητική τριλογία, εκείνα τα στοιχεία, που φέρνουν την ποίηση του Θοδωρή Γεωργάκη, όπως τόνισε με μια καταφατική και ρηξικέλευθη άποψη,  στα κορυφαία δημιουργήματα της σύγχρονης ελληνικής ποιητικής διαδρομής, με κυρίαρχο στοιχείο το  μοντέλο ζωής που υποδεικνύει και στις τρεις ενότητες του εξαίρετου έργου του, είτε όταν μιλά για έρωτα και αγάπη, για χαρά και λύπη, για μικρή ρούγα και πατρίδα. Όλος αυτός ο μοντελισμός του δημιουργού στα βήματα της ακέραιης ζωής, παρουσιάστηκαν απ’ τον εξαίρετο καθηγητή, Κυριάκο Χήνα, όχι απλά σαν ένα λυρικό ευχολόγιο, διανθισμένο με λεξικούς ακροβατισμούς και σχηματοποιημένα συνθήματα της εποχής, που αναδεικνύουν, σε τελική ανάλυση,  ένα ναρκισσευόμενο ποιητικό Εγώ, αλλά σαν έναν συνειδητά, απ’ την πλευρά του δημιουργού, αξιακό κώδικα, που δεν μπορεί να απέχει απ’ το αρχαίο ζητούμενο του <<Καλός, Κ’ αγαθός>>. ΄Εσπρωξε, ή μάλλον προέκτεινε, ο Κυριάκος Χήνας, την γραφίδα του δημιουργού πέραν και απ’ τις πιθανές αρχικές του στοχεύσεις, γιατί εδώ είναι η μαγεία και η μαιευτική δεινότητα του παρουσιαστή, να γίνεται η προέκταση των ορμημάτων του δημιουργού, να αφαιρεί, πλέον τα … ιδιοκτησιακά του δικαιώματα και να παραδίνει στο αναγνωστικό κοινό την πλατφόρμα και το εφαλτήριο πάνω στα οποία θα δρέψει τους δικούς του αποθησαυρισμούς…

Ακολούθως η λογοτέχνης Κατερίνα Καρύδη, η κόρη του αείμνηστου Λευκαδίτη φιλόλογου Νίκου Καρύδη, του ανθρώπου με ένα πλούσιο συγγραφικό και ποιητικό έργο, το οποίο σύντομα θα κυκλοφορήσει, για να γνωρίσει το Λευκαδίτικο κοινό ακόμη ένα άξιο τέκνο του, η Κατερίνα Καρύδη, λοιπόν με αυτή την άριστη προίκα της κληρονομιάς ενός βαρύτατου ονόματος στον χώρο του πνεύματος, έδωσε συνέχεια στις απαγγελίες, που σε συνδυασμό με την ρηξικέλευθη πρώτη παρουσίαση του Κυριάκου Χήνα, άρχισαν να βάζουν για καλά το κοινό στον χώρο της μέθεξης και  της απόλυτης προσήλωσης σε μια εκδήλωση που ήδη άρχισε να αυγαταίνει το ενδιαφέρον του κοινού, που την παρακολουθούσε, προσδοκώντας το κάθε βήμα σαν μια νέα επιδρομή βαθύτερα στον κόσμο της μεταρσίωσης, αυτό το μοναδικό αγαθό που προσπορίζει η ποίηση, σε όσους σαγηνευτικά βαδίζουν στα βήματά της και εννοούν να την θέλουν σαν απόδραση σε έναν κόσμο αληθινής ψυχαγωγίας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΩΜΑΣ: <<ΜΙΑ ΧΟΪΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΞΑΝΟΙΓΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ!>>

Ο δεύτερος, κατά σειράν, παρουσιαστής, ο έγκριτος δικηγόρος Γιώργος Θωμάς με το τεράστιο λιγάτο της εκπληκτικής του θητείας, σαν Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού και μάλιστα επί υπουργίας σ’ αυτό της μίας και μοναδικής Ελληνίδας Ευπατρίδισσας, της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη, ο Γιώργος Θωμάς, λοιπόν, ανάδειξε με τρόπο ab ovo και γλαφυρότατο το γήινο και χοϊκό της ποιητικής τριλογίας του Θοδωρή Γεωργάκη. Ανέφερε, χαρακτηριστικά, πως πρώτη φορά διαβάζει έναν εικονολάτρη ποιητή της γης, που με τρόπο σαγηνευτικό μεταβαίνει απ’ την σφαίρα της φαντασίας στον ρεαλισμό των… ξυπόλητων ποδιών, που αγγίζουν το χώμα σαν πρωτοϋλικό στοιχείο και του πνεύματος και της ύλης. Εστίασε στο πρωτοποριακό ποίημα του δημιουργού με τίτλο <<ΕΦΥΓΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΑΦΕΝΙΑ>>, πρόκειται για μια ευχή- καλότυχη ομολογία, που απευθύνουν σε κάθε απερχόμενη γερόντισσα Λευκαδίτισσα, που έφυγε ντυμένη την καφέ παραδοσιακή χωριάτικη στολή της, εννοώντας πως ποτέ δεν μαυροφόρεσε και αφήνει πίσω της παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα! Η εστίαση αυτή του Γιώργου Θωμά, σκόρπισε γλυκόπιοτη ιλαρότητα στο κοινό, αφού φάνηκε ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων των παρευρισκομένων διάχυτο το συγκινησιακό στοιχείο του τριγώνου ζωή-γη-θάνατος, να έρχεται όχι σαν μια τελολογική και νομοτελειακή αποληγή, αλλά σαν ένας ύμνος στην θριαμβεύτρια ζωή, που γνώρισε πρώιμα να συμβαδίζει με το τέλος!!! Μα ακόμη και στην ενότητα, που αφορά τον έρωτα και την αγάπη, προχώρησε ο παρουσιαστής,  στην ταύτιση της ποιητικής τριλογίας με το γήινο. Θεωρεί τα κορυφαία τούτα συναισθήματα όχι σαν ενδοσκόπηση ακούσια ή εκούσια του ανθρώπου, αλλά σαν αυτοφυή δενδρύλλια, τα οποία συνοδεύουν τον κάθε άνθρωπο στη γή με το μοναδικό και αναφαίρετο δικαίωμά του να δρέπει, σύμφωνα με τις επιλογές του, τους καρπούς των, όχι σαν απότοκα αιτιολογημένων αποφάσεων, αλλά σαν μια ζωτική ανάγκη συνύπαρξης αγαστής και τέλειας!

Η παρεμβολή, εν συνεχεία, της απαγγελίας του Δημήτρη Βερύκιου, με το ποίημα <<ΑΝΘΙΣΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ>>, πέρασε την ομήγυρι στον χώρο του κοινωνικού ακτιβισμού, έτσι όπως παρουσιάζεται απ’ τον Θοδωρή Γεωργάκη, σαν δράση, σαν αποφασιστικότητα για αλλαγή της φοράς των πραγμάτων, σε μια υπνωτισμένη κοινωνία απ’ το μαύλισμα του προσωπικού ευδαιμονισμού, σαν αποτίναξη κάθε είδους εγωισμού σε μια πορεία επανακοινωνικοποίησης της ξεστρατισμένης κοινωνίας…

ΜΑΡΚΕΛΑ ΚΟΥΡΤΗ: <<ΠΡΩΤΟΚΥΤΤΑΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ!>>

Η Μαρκέλα Κούρτη είναι θεατρολόγος, με μια πλούσια δραστηριότητα επαγγελματική, μα και συναισθηματικά πηγαία στον ευαίσθητο χώρο της ψυχαγωγίας των παιδιών, ένα άτομο της διαρκούς έρευνας, με στόχο την μεγιστοποίηση αυτής της θεατρολογικής της παιδείας, που πέραν απ’ την  επιστήμη, πασχίζει να την μετατρέψει σε μια αισθαντική παρόρμηση σε χώρους ολιστικής δημιουργικής φαντασίας. Η ίδια απεκάλυψε στο κοινό της εκδήλωσης πως είναι συγγενής του Θοδωρή Γεωργάκη, σύζυγος του γιού του Σοφοκλή, και λογικά έβαλε το ανθρώπινο συναίσθημα στην ομιλία της, το οποίο, όμως, αποστείρωσε αυτόματα από σκοπιμότητες και κανακέματα… Στάθηκε ιδιαίτερα στα ποιήματα της τρίτης ενότητας, αποσπώντας σαν διαμάντι, από μια λυρική εικονοποίηση της πατρίδας, τον στίχο <<…Κοινόβιο θείον, Καινής Αρχαιότητας…>>, στο ποίημα <<Λευκάδα Αγέλισσα>>, υπονοώντας σαφώς την σύζευξη, την θεμελιακή κοινότητα, που υπάρχει στο σημερινό μοναστήρι της Φανερωμένης, με το προϋπήρξαν στον ίδιο τόπο ιερό της Αρτέμιδας, κομίζοντας έτσι, η Μαρκέλα Κούρτη, στην εκδήλωση την αρχέγονη πορεία του νησιού και της πατρίδας ευρύτερα, σαν μια αρχαιότητα, όμως, εμποτισμένη απ’ τον βηματισμό πάνω στην ρότα της αμάραντης πατρίδας, με μορφή αυτοσκοπού και επιδίωξης, μέσα στην καθημερινή ζωή του νεοέλληνα, που παθιάζεται στο παλιό, στέκει, ενίοτε, απορημένος στο καινούργιο, αλλά πάντα ενδόμυχα στοχεύει, ή τουλάχιστον πρέπει να στοχεύει, στην αναδημιουργία και στην επανεκκίνηση.  Επανεκκίνηση όχι σαν ένα ρέκβιεμ, μια ελεγεία για το ένδοξο παρελθόν, αλλά σαν ένα αέναο γίγνεσθαι, που ανοίγει πίστες από φώσφορο, που λειτουργεί συνδετικά και αρμολογικά,  που ξεσκαρτάρει τις αξίες και τα ιδανικά απ’ τα συγνωστά πάθη του παρελθόντος και θέτει το πλαίσιο της ειλικρινούς επιστροφής στις ρίζες, όχι ιχνηλατώντας πάνω στα χνάρια του μιμητισμού, αλλά στεκόμενος  στο παρελθόν σαν μια κριτική εμπειρία  νέων αφετηριών. Και όλα τούτα ο δημιουργός τα δίνει με έναν γλυκόηχο λυρισμό και μια σπάνια μελωδικότητα Λευκαδίτικης πηγαίας ψυχής, που καθηλώνει και οδηγεί στην απορία, άρα και στο διασφαλισμένο ενδιαφέρον του αναγνώστη πως πρέπει να προχωρήσει και παρακάτω… και παρακάτω στην ανάγνωση της Τριλογίας.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ: << ΕΥΠΟΙΙΑ! ΕΛΕΟΣ, ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΣΗ!!!>>

Την εκδήλωση έκλεισε με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο Θοδωρής Γεωργάκης, με έναν τρόπο που γνωρίζει να αιφνιδιάζει ευχάριστα, όπως μας έχει δείξει μέχρι τώρα, είτε στον πεζό του λόγο, είτε στην ποίησή του. Αμήχανος, αρχικά για τα τόσα επαινετικά, που άκουσε απ’ τους παρουσιαστές, συγκινημένος στην συνέχεια με την τελευταία παρουσιάστρια, την Μαρκέλα Κούρτη, μπόρεσε και ισορρόπησε, οδηγώντας το κοινό της εκδήλωσηε σε μιά συμπόρευση πάνω στ’ αχνάρια της φιλοκαλίας, μα κυρίως της ευποιίας!!! Ένα μικρό απόσπασμα απ’ την ομιλία του Θοδωρή Γεωργάκη, αφού πρώτα εκ μέσης καρδίας ευχαρίστησε το κοινό και όλους τους συντελεστές της παρουσίασης:

<<… Δεν γνωρίζω και είναι ήσσονος σημασίας σε ποια σχολή θα με εντάξουν οι ειδικοί, δεν θέλω να θυμάμαι πλέον τι έχω δημιουργήσει, αφού αυτή, κατά την άποψή μου, είναι η αποστολή του κάθε δημιουργού ποίησης, να αποξενώνεται αυτόματα απ’ το δημιούργημά του, αν θέλει να πάει παραπέρα, και απλά να διατηρεί μαζί του έναν αχνό συναισθηματικό δεσμό, γιατί απ’ την στιγμή που αποφάσισε την δημοσιοποίησή του δεν του ανήκει, ανήκει στο συλλογικό θυμικό, στην συλλογική αξιολόγηση, είτε σκληρή, είτε επαινετική. Αυτός ο πρώιμος απογαλακτισμός απ’ το  πόνημά μου είναι επιβεβλημένος… Φρονώ πως φρόντισα με όλη μου την ψυχή να του ράψω και φτερά… Καλοτάξειδο…

Μόνο θα μου επιτρέψετε, για την οικονομία της εκδήλωσης, να σας παρουσιάσω σχεδόν επιγραμματικά την αρχιτεκτονική πάνω στην οποία θέλησα να δομήσω τον καμβά αυτής της τριλογίας, τον δικό μου συναισθηματικό δρόμο, που διάλεξα να ακολουθήσω, πέραν από συστηματοποιημένες τεχνοτροπίες και ποιητικές σχολές. Αρχιτεκτονική μου και βασικός πυλώνας είναι η ευποιία! ΕΥΠΟΙΙΑ!  Ένας προσωπικός παρεμβατισμός στην απομόνωση του αρχαίου επιρρήματος <<ΕΥ>>, απ’ τον ποσοτικό πλουραλισμό και τον εγκλεισμό του στο επιλεγμένο ποιοτικό επίπεδο της δημιουργίας. Υλικά που διάλεξα σ’ αυτή μου την προσπάθεια είναι τα τρία καθοριστικά στοιχεία του ορισμού της αρχαίας τραγωδίας: ΤΟ ΕΛΕΟΣ, Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ. Τρία υλικά χωρίς ίχνος συναισθηματικής έκπτωσης, αλλά ταγμένα σε μια διαμετρικά αντίθετη πορεία συναισθηματικής έκρηξης, σαν μια περαιωτική επίβαση… επί πτερύγων ανέμων!

Ένα μικρό δείγμα, όπως σας προϊδεάσαμε της εμπνευσμένης ομιλίας του συγγραφέα Θοδωρή Γεωργάκη,  ο οποίος προχωρά στην ζωή του, φαίνεται, με… οινολογικές προδιαγραφές! Όσο ανεβαίνει τα σκαλοπάτια της ζωής τόσο σοφότερος μας αποκαλύπτεται…

Για να κλείσει την ομιλία του ο δημιουργός Θοδωρής Γεωργάκης με την έκκληση-ευχή…

<<Αν μπορέσω, με τούτο το ταπεινό μου πόνημα, να συμπαρασύρω σ’ αυτόν τον οίστρο, έστω κατά ένα πολλοστημόριο, τουλάχιστον έναν από σας τους εκλεκτούς παρευρισκομένους, θα είναι η προίκα μου, το τεράστιό μου κέρδος απ’ αυτή την ΤΡΙΛΟΓΙΑ…>>